ក្រួសមានតម្លៃជាងត្បូង
គ្រប់គ្នាប្រាកដជាគិតថាចំឡែក នៅពេលដែលឃើញខ្ញុំសរសេរថា ក្រួសមានតម្លៃជាងត្បូង ក៏ប៉ុន្តែវាគឺជារឿងពិត គ្រាន់តែមនុស្សទូទៅមិនបានស្វែងយល់ ។ ពាក្យថា ក្រួស បើតាមវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជជួន ណាត ពន្យល់ថា ជាជាតិថ្មមួយយ៉ាង មានសាច់រឹង មានសណ្ឋានជាដុំតូចៗ មូលខ្លះ សំប៉ែតខ្លះ ច្រើនដុះកើតក្នុងទឹក ប្រើការលាយជាមួយខ្សាច់ និង ស៊ីម៉ងត៍ ធ្វើគ្រឹះស្ថានផ្សេងៗ ។ បើគិតពីការប្រើប្រាស់ ត្បូងមានគុណតម្លៃដូចជាក្រួសទេ ត្បូងបានត្រឹមតែជាគ្រឿងលម្អរ មិនមានប្រយោជន៍អ្វីទាល់តែសោះ តែដុំក្រួសវិញ គឺបានប្រើប្រាស់ យ៉ាងច្រើន អគារ ផ្លូវ ស្ពាន ទីក្រុងទាំងមូល គឺកសាងឡើងចេញពីដុំក្រួស ។ របស់ល្អសម្រាប់ប្រើ របស់ស្អាតសម្រាប់មើល ។ ក្នុងន័យម្យ៉ាងទៀត យើងមិនគួរឱ្យតម្លៃតែលើផ្នែកខាងក្រៅនោះទេ ប៉ុន្តែសង្គមមនុស្សបច្ចុប្បន្នគឺបែបនេះទៅហើយ ដោយមនុស្សម្នាក់ៗ ខំប្រឹងតុបតែងលម្អរតែរូបខាងក្រៅ មិនគិតគូសំអាតចិត្តគំនិតខាងក្នុងឱ្យបានល្អឡើយ ។ បើអ្នកនៅក្រីក្រលំបាកនៅឡើយ អ្នករឹតតែមិនគួរចំណាយទៅលើការបង្អួតតែរូបខាងក្រៅ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកត្រូវស្វែងរករបស់អ្វីដែលអាចប្រើប្រាស់បាន បានជាផលប្រយោជន៍ ដើម្បីភាពរីកចម្រើនឡើងពីមួយកម្រិតទៅមួយកម្រិត ។ មហាសេដ្ឋី លំដាប់ថ្នាក់ពិភពជាច្រើននាក់ គឺជាមនុស្សដ៏សាមញ្ញ ដូចជា Mark Zuckerberg , Bill Gate, Steve Jobs តែងតែស្លៀកសំលៀកបំពាក់សាមញ្ញ គ្មានចិញ្ជៀនពេជ្រ គ្មានត្បូង និងគ្រឿងអលង្កានៅជាប់នឹងខ្លួន ដោយសារគេមិនឱ្យតម្លៃលើរបស់ដែលឃើញតែនឹងភ្នែកទេ ។ តម្លៃមនុស្សនៅដោយមនុស្ស តម្លៃនៃវត្ថុនៅដោយវត្ថុ មនុស្សក៏មិនអាចក្លាយជាមានតម្លៃដោយសារពាក់វត្ថុមានតម្លៃនៅជាប់នឹងខ្លួនដែរ ។ តម្លៃនៃវត្ថុមួយ គឺអាស្រ័យដោយការប្រើប្រាស់ តម្លៃនៃមនុស្សក៏អាស្រ័យដោយគុណសម្បត្តិដែលមនុស្សអាចសាងឡើង ។
វត្ថុទាំងទាំងពីរយ៉ាងនេះ វត្ថុមួយណាអាចប្រើបានជាប្រយោជន៍ជាង វត្ថុនោះហើយគឺមានតម្លៃជាង ។
